يکشنبه 18 خرداد 1399 - 16 شوال 1441 - 2020 ژوئن 07
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 266995
تاریخ انتشار : 10 فروردین 1399 18:49
تعداد بازدید : 571

ایده هایی برای تحول در یادگیری الکترونیکی مدارس و دانشگاه ها

یادداشت "تحول در یادگیری الکترونیکی مدارس و دانشگاه ها" به قلم دکتر حسین ابراهیم آبادی، رئیس مرکز نشر دانشگاهی، در روزنامه ایران منتشر شده است.





به گزارش روابط عمومی مرکز نشر دانشگاهی متن کامل این یادداشت به شرح ذیل است:

با شیوع کرونا در کشور و اجبار دولت در تعطیلی نظام آموزش و پرورش و آموزش عالی، استفاده از فناوری و اشکال متنوع آن در دستور کار مدارس و دانشگاه ها قرار گرفت.

اما به رغم این ضرورت به نظر می رسد ظرفیت های سخت افزاری و نرم افزاری و از آن مهم تر آمادگی های تخصصی، کارشناسی و حرفه ای برای پاسخ به این نیاز در سطح محیط ملی به خوبی فراهم نیست. در عین حال به رغم تمامی غفلت ها و از دست دادن فرصت ها در طول سال های گذشته، می بایست کوشش مسئولان و مدیران و برنامه ­ریزان آموزش و پرورش و آموزش عالی برای پیوند میان سامانه های الکترونیکی و آموزش و یادگیری را به فال نیک گرفت و به استقبال تحول در آموزش الکترونیکی رفت.
نخستین واکنش­ ها به استفاده ازاشکال متنوع آموزش های الکترونیکی اعم از آموزش راه دور، آموزش مبتنی برشبکه، آموزش ترکیبی و حتی آموزش از طریق تلفن همراه، نگاه ابزاری و صرفاً فناورانه به موضوع حاکم بوده است. تقریباً در تمامی مصاحبه های مدیران عالی و حتی مدیران و برنامه ریزان تخصصی آموزش و پرورش و آموزش عالی سطحی از شتاب زدگی و درهم ریختگی مفهومی به چشم آمد. انگاره سنتی به آموزش الکترونیکی و مواجه شدن با پدیده های جدید با روش های کهنه در حالی است که در سال های اخیر، رویکردهای جدید یادگیری و سامانه های الکترونیکی هم افق با یکدیگر با محور قرار دادن نقش یادگیرنده در جریان یادگیری ، تقویت و گسترش کنش میان مدرس و یادگیرنده و در اختیار قرار دادن منابع و شیوه­ های متنوع در دسترسی به دانش، محیط و موقعیت جدیدی برای آموزش درمدرسه و دانشگاه فراهم آورده اند.
به عبارت دیگر، سامانه های الکترونیکی و فضای دیجیتال، اگرچه ریشه در ارزش های به جا مانده درنظام آموزش سنتی دارند اما دارای فرهنگ، ارزش ها و منطق ویژه و خاص خود هستند که یکی از نتایج گذار از جامعه صنعتی به جامعه دانایی به حساب می آید. محیط سایبر و فضای شبکه، زیست بوم و حیات علمی جدیدی به همراه آورده است که می تواند یادگیری را درموقعیت های مختلف مدرسه/خانه، دانشگاه/جامعه، کلاس درس/بیرون از کلاس درس و در تعامل میان مدرس، یادگیرنده و محتوا ممکن سازد.
در چارچوب موارد پیش گفته ملاحظاتی برای استفاده مؤثر از سامانه های الکترونیکی و ظرفیت های فضای مجازی برای طراحی، برنامه ریزی و اجرای آموزش الکترونیکی و یا آموزش ترکیبی پیشنهاد می شود؛
- آموزش الکترونیکی برخلاف نسل های اولیه ماشین های آموزشی، رایانه ها و صدا و سیما صرفاً طریق و ابزاری برای انتقال اطلاعات و دانش نیست بلکه سامانه ای اجتماعی – فنی یا فنی و اجتماعی است که برای تحقق آن برنامه ریزان نظام های آموزشی می بایست به بازنگری و بازآرایی در ساختار، برنامه، تولید محتوا و فرهنگ تدریس و یادگیری منطبق با مختصات نظام و ابزارهای الکترونیکی بپردازند.

درآموزش و یادگیری الکترونیکی همان قدر که کلاس درس مهم تلقی می شود به همان میزان آموزش در ورای زمان و مکان یا همان فرا کلاس و در تعاملات میان کنشگران آموزش نیز مهم و حتی با اهمیت تر محسوب می شود.
زیست بوم فضای مجازی متفاوت از مراکز آموزشی جاری است، محیط و سامانه های الکترونیکی سازمانی یادگیرنده و متکی به همکاری جمعی در کنار استقبال از خلاقیت و نوآوری مستمر یادگیرندگان به ویژه در ساختن دانش و به اشتراک گذاشتن آن هستند.
روند فناوری های اطلاعات و ارتباطات به تدریج در حال ورود به دوره پسا وب و گسترش خدمات مبتنی برهوش مصنوعی است. این به آن معنی است که دربرنامه های آینده آموزش الکترونیکی هوش مصنوعی می بایست در هسته برنامه های آتی قرار گیرد.
آموزش و یادگیری الکترونیکی شکل نوینی ازاجتماع یادگیری بر پایه « الگوهای جدید یادگیری که یادگیرنده در آن سازنده دانش و معلم/ استاد تسهیل کننده» است، « تولید محتوای چند رسانه ­ای»، «هوش مصنوعی» و در نهایت «آمادگی ذهنی و رفتاری مربیان و یادگیرندگان» است که برای تحقق آن باید از نگاه صرفاً فناورانه دوری جست.
یکی از الزامات برنامه­ های درسی در محیط های الکترونیکی و از مقدمات بسیار پراهمیت در آموزش در فضای مجازی، تولید محتوای چند رسانه ای و وجود آزمایشگاه های مجازی است که نیازمند منابع مالی، توان کارشناسی و زمان است.
یکی ازضرورت ­های تحول از آموزش جاری به آموزش الکترونیکی و آموزش ترکیبی وجود نهادی حرفه ای در دو حوزه آموزش مدرسه ای و آموزش دانشگاهی است که متشکل از متخصصان فناوری و شبکه، تولید کنندگان محتوای چند رسانه ای و تعاملی، متخصصان یادگیری و معلمان و استادان هر رشته درسی است. این نهاد در قالب شبکه همکاری چند جانبه می بایست در سطح ستادی و یا درمیان مراکز آموزشی شکل بگیرد.


جستجو در فروشگاه :