پنج شنبه 30 شهريور 1396 - 1 محرم 1439 - 2017 سپتامبر 21
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 82747
تاریخ انتشار : 20 اسفند 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 809

گزارش نشست دهم از سلسله نشست های ادبیات تطبیقی

دهمین نشست از سلسله نشست های گروه ادبیات تطبیقی خانه هنرمندان ایران با حضور اعضای گروه ادبیات تطبیقی در تاریخ 17 اسفندماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

 

به گزارش شبکه خبری هنرمندان، در ابتدای این نشست دکتر بهمن نامور مطلق ضمن تشکر از فعالیت های اعضای گروه در سال جاری بیان کرد که در نشست ها و همایش برگزار شده به دو دسته از مباحث پرداخته شده است: 1- ادبیات تطبیقی ملل مختلف از جمله کشورهای عرب زبان، کشورهای ترک زبان، کشورهای آلمانی زبان و ... 2- بررسی مسائل نظری در حوزه ادبیات تطبیقی. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که در سال آینده نیز فعالیت های گروه به خوبی گذشته تداوم داشته باشد. نامور مطلق در ادامه به بحث ترجمه شناسی و ادبیات تطبیقی پرداخت و افزود بحث ترجمه شناسی و ادبیات تطبیقی مبحثی پیچیده است زیرا هر دو دانش سیال هستند و پیوسته در حال تغییر می باشند و همین امر است که رابطه این دو را مبهم می کند. وی در این رابطه سه دیدگاه را مطرح کرد: 1 - گاهی اوقات ترجمه شناسان بر این عقیده بوده اند که ترجمه شناسی دانشی مستقل بوده است و ذیل دانش دیگری قرار نمی گیرد و حیطه های مطالعاتی مخصوص به خود دارد. 2- گروهی ترجمه شناسی را بخشی از ادبیات تطبیقی می دانند.3- برخی نیز تا بدانجا پیش رفته اند که بیان کرده اند ادبیات تطبیقی بخشی از ترجمه شناسی است. نامور مطلق افزود باید پذیرفت که ترجمه شناسی و ادبیات تطبیقی در برخی حیطه ها با هم همپوشانی دارند و تشریح رابطه این دو حیطه نیاز به بررسی های بیشتر دارد. دکتر نامور مطلق در پایان بیان کرد که چنین ابهاماتی است که ضرورت این نشست را دو چندان کرده است و ابراز امیدواری کرد که این نشست مقدمه ای برای فعالیت های آینده در این زمینه باشد.

دومین سخنران این نشست دکتر سعید فیروزآبادی در ابتدا به معرفی کتاب ادبیات تطبیقی اثر انگلیکا کربینو هوفمن پرداخت و بیان کرد که در این سخنرانی این کتاب بررسی می شود. این کتاب آموزشی و مرجع است. کربینو در بخشی از کتاب بیان می کند که بحث ترجمه ادبی بخشی از ادبیات تطبیقی است. فیروز آبادی افزود که ادبیات تطبیقی با دو عنوان در آلمان شناخته می شود: 1- علم ادبیات عمومی 2- علم ادبیات تطبیقی. در ادبیات عمومی نظریه ها و دیدگاه ها بررسی می شود و در بحث ادبیات تطبیقی هم به موارد و هم به موضوعات پرداخته می شود. هوفمن در ابتدا به مبحث تاریخی می پردازد وی بحث را با اندیشه های هردر آغاز می کند و نگاه او به ترجمه و روح زما را تشریح می کند. بعد از او به گوته اشاره می شود و در اینجاست که دو نوع ترجمه مطرح می شود: 1- ترجمه منثور 2- ترجمه تقلیدی. ترجمه اول ترجمه ای است که محور آن مخاطب است و ترجمه دوم محور نویسنده است. از دیگر صاحبنظران ترجمه در حوزه آلمانی زبان شلایرماخر است که نقش برجسته ای در این زمینه ایفا نموده است.از دیگر قلعه های بحث ترجمه شناسی در کشورهای آلمانی زبان مقاله والتر بنیامین به نام« وظیفه مترجم » است. بنیامین در این مقاله به نحوی بسیار ویژه بر متن تاکید می کند و مخاطب را در ترجمه چندان مدنظر قرار نمی دهد و مثلاً در این راستا می گوید که شعر را کسی برای مخاطب نمی نویسد بنابراین خود متن است که اهمیت دارد هوفمن با اشاره به این مقاله اظهار می دارد که بحث ترجمه شناسی وظیفه ادبیات تطبیقی نیست. ترجمه را باید به دو بخش تقسیم کرد: ادبی و غیر ادبی. ترجمه ادبی بر دو دیدگاه استوار است: 1- دریافت 2- تولید. در دیدگاه دریافت محور ترجمه آزاد صورت می گیرد چون مخاطب را مدنظر قرار می دهد. در سطح درون مایه متن است. ترجمه تولید محور  ترجمه ایست که در سطح واژگانی رخ می دهد. یعنی واژه به واژه و  تحت الفضلی است و در سطح زبان باقی می ماند.

سخنران بعدی این نشست دکتر طهمورث ساجدی بود که به تاریخ ترجمه و ترجمه شناسی  پرداخت. ی به ترجمه هایی که در حوزه ادبیات فرانسه صورت گرفته اشاره کرد و همچنین فرایند شکل گیری ویراستاری و پرورده شدن ترجمه  و ترجمه شناسی در ادبیات ایران را تشریح کرد.

سپس دکتر جان الله کریمی مطهر به نظرات خود را تشریح کرده و بیان نمود که بحث ادبیات تطبیقی و ترجمه و همچنین اینکه ترجمه جزء ادبیات تطبیقی است یا نه بحثی پیچیده است. به هر حال ادبیات یکی از اصلی ترین ابزار نفوذ در ادبیات ملل است. ما نمی توانیم درباره ادبیات تطبیقی و ادبیات ملل صحبت کنیم بدون اینکه به مسئله ترجمه بپردازیم. ادبیات ترجمه جایگاه ویژه ای در ادبیات ملل دارند چون معمولاً شاهکارها ترجمه می شوند. ضمناً باید گفت که برخی از آثار ترجمه پذیر نیستند زیرا وقتی یک اثر ترجمه می شود ساختار آن تغییر می کند و به نوعی اثری جدید خلق می شود.

سپس دکتر خلیل پروینی بیان کرد که همانطور که  ادبیات تطبیقی در دوران رشد تمدن های شکل می گیرد، ترجمه نیز مربوط به همین دوران است. لذا این هر دو معمولاً با هم رشد می کنند. هرچندکه تفاوت های ماهوی با هم دارند اما با هم رابطه هایی دارند. اگر به گذشته تمدن اسلامی خود رجوع کنیم در می یابیم که این ترجمه بوه است که تمدن ایران پیش از اسلام را به دوران پس از اسلام منتقل کرده است. ترجمه نقش کلیدی در انتقال ادبیات داشته است.

در پایان نیز دکتر هادی نظری منظم به بیان نقطه نظرات خود پرداخت و گفت ترجمه در بدترین شرایط و حالات از هیچ بهتر است. چون تسلط بر تمام زبان های دنیا محال است. پل وان تیگم نیز به عنوان یکی از اولین نظریه پردازان ادبیات تطبیقی نیز تعریفی مبهم از ادبیات تطبیقی ارائه می دهد: ادبیات تطبیقی به بررسی تاثیر یک ملت در ملت دیگر است. یعنی در اینجا رویکردی دوزبانه و دوملیتی اتخاذ شده است. وی در پایان افزود ترجمه واقعاً علی رغم موافقان و مخالفانی که دارد یکی از اصلی ترین عوامل جهانی شدن یک اثر ادبی است مثلاً در دنیای عرب رباعیات خیام بیش از هفتاد بار ترجمه شده است و همین ترجمه نقشی اساسی در معرفی خیام داشته است.

 

 

 

 


جستجو در فروشگاه :
نظرسنجـــی
از اطلاعات کدام بخش سایت بیشتر استفاده می‌کنید؟
از اطلاعات کدام بخش سایت بیشتر استفاده می‌کنید؟



مراکز فروش
تهران ، خیابان دکتر بهشتی ، خیابان خالد اسلامبولی(وزرا) ،نبش کوجه دهم، شماره 50
021-88725954
تهران ، خیابان انقلاب، چهارراه وصال شیرازی،روبروی سینما سپیده، پاساژ خبیری
021-66404011
 
e@ecommerce@iup.ir