الاقطاب القطبیه (البلغه فی الحکمه)

الاقطاب القطبیه فی‌الحکمه اثری است در حکمت الهی که در آن عبدالقادر ابن حمزه ‌بن یاقوت اهری به شرح آموزه‌های صوفیانه پرداخته است. وی با استناد به آیات قرآن کریم و احادیث نبوی معرفت شهودی را بالاترین درجة معرفت و برتر از فلسفه و برهان می‌داند.
ابن فوطی در باب عبدالقادر اهری آورده است که وی از حکمای صوفی متأله بود و در جوانی در جست‌و‌جوی تجرید و تحصیل سفر کرد و به خراسان و فارس رفت و نیز در هرات نزد امام فخر رازی درس خواند و در ایام مستنصربالله وارد بغداد شد. وی پس از سفرهای طولانی به تعلیم و تربیت فرزندان بهاءالدین کلیبری پرداخت و سپس به اهر برگشت و در همان شهر به تدریس حکمت پرداخت و در اواخر 667 دار فانی را وداع گفت.