«یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ/ یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ/ یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ/حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَال»

در سرآغاز سال ۱۴۰۵ عید رحمت و بندگی با عید باستانی نوروز قرین شده است، نوروز، نماد نو شدن و بازآفرینی است و عید فطر، نمادِ پیروزی بر نفس و تعالی جان.

گرچه مردمان ایران‌زمین در تلاطم روزهای سخت فقدان بزرگان و شهدای جنگ تحمیلی علیه خود هستند اما شاید همزمانی دو عید تحول درون انسان با نو شدن و دگرگونی طبیعت، گویای نگاه خداوند ناظر بر حال و احوال این مردم نازنین است که به وعده‌های الهی ایمان دارند و امیدوارند به این‌که از پس هر سختی، استواری و رشادت در شریان حیات مردمان این سرزمین جریانی نو و تازه خواهد یافت؛ مردمانی که در هر مرام انسانی و اعتقادی، بی‌شک آرزوی قلبی تک‌تک‌شان، سربلندی این وطن عزیز است.

نوروز پیروز، عید فطر مبارک
مرکز نشر دانشگاهی